1994 yılında açılan müzeye ilk kez GaziosmanpaÅŸa Anadolu Lisesi’nde okul gezisinde gitmiÅŸtim. Seneler geçmiÅŸ, hafızayı yokladığımda model trenler ve gemilerden baÅŸka canlanan birÅŸey yok… Aradan geçen senelerde defalarca yolum düşse de her anı fırsat ve basiretten yoksun kalan talihsizlikler sebebiyle tekrar uÄŸrayamadık… Bu zaman zarfında benim bildiÄŸim o küçük müze bir hayli büyüdü nitekim…
Bu fırsatlara Kağıthane Profilo Anadolu Teknik Lisesi’nde okurken Sadabad boyu gidip gelinen okul yolumuz da dahildi maalesef… Miniaturk’e iki eser daha eklenmiÅŸ bahanesiyle üç kere gidiyorsun diye içerledim sonunda…
Nihayet bu Pazar biranda niyeti bozup çantamı ve fotoÄŸraf makinamı aldığım gibi Haliç‘in yolunu tuttum. Sözümüzü verdik diye araya güzergah ve gelmiÅŸken gidilesi mekan kaynatmak yok elbette…
“GeçmiÅŸ hataların af olsun, yediÄŸin içtiÄŸin senin olsun, anlat artık…” serzeniÅŸindeki okurlarıma hak veriyorum ve baÅŸlıyorum…
Yalnız yemeden içmeden dahi bir solukta bitmeyen hatta soluk kesen, hayretler uyandıran, nazar boncuÄŸu hasebinde takdir üzerine takdir yaÄŸdırdığım, zevk ve onur duyduÄŸum ama hakkını verelim derken fevkalade yorulduÄŸum 4 saatlik bir müze gezisi anlatacağımı ÅŸimdiden belirteyim…
Mutlaka sıkı kahvaltı etmiş ve dinç gitmenizi öneririm ki yorgunluk bahanesiyle bir metrekaresini dahi pas geçmek büyük ayıp sayılacaktır.
Continue reading ‘Åžehr-i Ä°stanbul: Rahmi Koç Müzesi (Hasköy)’
Yerel gazetelerin baÅŸlıkları arasında dolaşırken Zaman gazetesinin ekinden bir baÅŸlık ilgimi çekti… Memleketimle ilgili ne zamandan beri yazmak istediÄŸim makale Ãœlkü Özel Akagündüz’ün kaleminden daha evvel çıkmış.
Åžahsım namına merakla büyüklerimize sorduÄŸumuzda dördüncü göbekten sonrasına çıkmak pek mümkün olmuyor maalesef… Hatta onların da büyüklerine zamanında bu sorularını sorduklarını ve daima kaçamak ya da kestirme cevaplar aldıklarını bilirim. Büyük dedelerimizin “Biz, Türküz!” diye verdikleri o pek de naif olmayan üsluptaki cevapları aslında doÄŸru cevaptır…
Ama meraklı genç torunlar için tatmin edici deÄŸildir… ArkadaÅŸları hep sorarlar milletlerini, sonunda da ailede gerçekleri saklamayan birileri anlatıverir gizli kalması gereksiz doÄŸruları… Göçlerde nice sıkıntılar ve yıkımlar yaÅŸamış olan atalarım için de bu gerçeklerin acaba gizli kalması yersiz midir?!
Bilgi çağına eriÅŸmiÅŸ nesilden biri olarak öğrenmek çok da zor olmuyor… Büyük büyük babalarımız ve büyük büyük annelerimiz arasında Balkanlar’dan, Kırım’dan ve Gürcistan’dan göçenler (muhacir edenler) olduÄŸunu soyaÄŸacımın bir kısmının da Manav tabir edilen yerli Türkler’den oluÅŸturduÄŸunu ilk öğrendiÄŸimde “mozaik” kelimesinin ne demek olduÄŸunu gerçekten anlamış oluyordum…
Continue reading ‘Son Osmanlı Åžehri: Sakarya’
ReÅŸad Ekrem Koçu‘nun 1952 yılında yazdığı ve DoÄŸan Kitap tarafından yeniden basılan Tarihimizde Garip Vakalar adlı kitapta yazar meddah üslubuyla Osmanlı devrindeki garip olayları, gelenekleri, görenekleri, yasakları anlatıyor.
Eser Koçu’nun, Ä°stanbul’un gündelik hayatına büyüteçle baktığı çok sayıda yazısını topladığı kitaplarından birisi… Yazar, dalkavukluktan yeniçerilerin adının karıştığı olaylara, Ä°stanbul meyhanelerinden Çingene düğününe, eski Ä°stanbul’da kadının toplumsal konumundan, yalıya çıkma nizamı veya ata binme yasağı türünden resmi ve sivil yaÅŸama dair çok sayıda ayrıntının öyküsünü akıcı ve keyifli bir anlatı ile okuruna aktarmış.
Kitabın arkasında yeralan sözlük sayesinde eski dilimizin o lezzetli kelamlarının anlamlarına rahatlıkla vakıf oluyorsunuz. 130 sayfalık tarihi keyfinde ve hikayelerle yaÅŸatan kitabın anlattıkları 600 yıllık imparatorluÄŸun bilhassa ikinci yarısında cereyan eden garip vakalarıyla ciddi ÅŸaÅŸkınlıklar yaÅŸatıyor insana…
Popüler tarihe ve tarihten yaşamlara merakı olanlara tavsiye edeceğim eserde garip vakalardan ilgimi ve beğenimi en fazla çeken başlıklar;
Continue reading ‘Sahaf: Tarihimizde Garip Vakalar (ReÅŸad Ekrem Koçu)’
DoÄŸan Kitap‘tan çıkan John Stoye‘un Viyana KuÅŸatması (The Siege of Vienna) kitabı tarih konulu bir çalışma… Okumaya baÅŸlamadan önce belli hikayeler çevresinde cereyan edecek tarihi roman olarak düşündüğüm kitap aslında tam anlamıyla savaşı ve tarihi tüm gerçekleÄŸiyle yansıtan bir eser kıvamında hazırlanmış.
Tarihte kritiklik derecesi su götürmez kimi olaylar vardır ki etkileri ile nice ulusun tarih çizgisindeki aldığı yolu deÄŸiÅŸtirecek kuvvete müktedir olurlar. Ä°ÅŸte Viyana KuÅŸatması da siyasi, diplomatik ve askeri olduÄŸu kadar prestiji itibariyle de Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu’nun koca çınar emsali tarihinin köklerine inen bir hançerdir adeta…
Kitabı okumadan önce bildiklerim, imparatorluğun haçlı ittifakına karşı yenilgisi sadece başarısız bir kuşatmadan ibaret kalmamış olup aynı zamanda yükselişinden duraklamaya geçişin sebebi olduğu ile sınırlıydı.
Elbette her imparatorluğun bir ömrü vardır ve Viyana Kuşatması da Osmanlı için gerisayımı başlatan tek neden değildir ama tetikleyici olduğu birçok otoritenin uzlaştığı husustur.
Osmanlı ordusunun lojistiÄŸinden, seferin baÅŸlamasına, Viyana’daki politik çekiÅŸmelerden kutsal ittifak oluÅŸumlarına, savaşın gelip giden seyrinden sonuçlarına kadar detaylarına yeterince doyacağınız kitapta beni en çok rahatsız eden yazarın yapıtının genelinde Osmanlı ordusundan “düşman” sıfatıyla söz etmesi oldu nitekim yabancı bir yazardan dostane bir yaklaşım beklemesek de tarih yazarı kimliÄŸinden bu kadar yanlı bir tavırda sıyrılması da gözardı edilecek eÅŸiÄŸi bir hayli aşıyor.
Continue reading ‘Sahaf: Viyana KuÅŸatması (John Stoye)’
son 15 yorum